Święto fakultatywne (restricted holiday)

Święto fakultatywne (restricted holiday, RH), nazywane też optional holiday, to płatny dzień wolny, który pracownik wybiera z opublikowanej listy świąt, a nie dzień wolny dla całej organizacji naraz. To rozwiązanie indyjskie, zaprojektowane tak, by pracownicy obchodzący święta według różnych kalendarzy religijnych nie musieli dostosowywać się do jednego z nich.

Jak to działa

W systemie indyjskiego rządu centralnego dni wolne mają trzy poziomy:

• Trzy święta narodowe – Dzień Republiki, Dzień Niepodległości i Gandhi Jayanti – obowiązkowe dla każdego zakładu, państwowego i prywatnego
• Gazetted holidays – stałe i obowiązkowe dni, w które urzędy są zamknięte
• Święta fakultatywne (restricted holidays) – wybierane indywidualnie z listy ogłaszanej co roku

Ograniczenie, które łatwo przeoczyć: pracownik może wziąć dwa święta fakultatywne w roku. Opublikowana lista obejmuje kilkadziesiąt świąt, ale uprawnienie to dwa dni. To nie menu dodatkowych dni wolnych, tylko niewielki przydział, oparty na założeniu, że większość ludzi ma kilka dni, które są dla nich naprawdę ważne.

Pozostałe zasady wynikają z tego założenia. Wybór wymaga wcześniejszego zgłoszenia przełożonemu, zwykle na początku roku. RH to święto, a nie urlop – nie pomniejsza casual leave ani earned leave. A niewykorzystane święta fakultatywne przepadają na koniec roku: bez przeniesienia i bez ekwiwalentu.

Rządy stanowe publikują własne listy, które różnią się od listy centralnej.

Święto fakultatywne a ruchomy dzień wolny

Ruchomy dzień wolny (floating holiday) w USA to zwykle dowolny dzień wybrany przez pracownika. Święto fakultatywne to dzień wybrany z przygotowanej listy.

Brzmi to jak drobna różnica administracyjna, ale nią nie jest. Otwarta formuła ruchomego dnia wolnego jest bardziej elastyczna, ale w praktyce często zostaje wykorzystana jak zwykły dodatkowy dzień urlopu – i wtedy przestaje spełniać funkcję, dla której go wymyślono. Lista utrzymuje związek święta fakultatywnego z rzeczywistym obchodzeniem święta: mniej elastyczności, więcej wierności celowi.

Żadne z tych rozwiązań nie jest lepsze samo w sobie. Jeśli chodzi ci o „weź dzień na coś, co jest dla ciebie ważne”, lista pomaga. Jeśli chodzi o „masz dodatkowy dzień, wykorzystaj go, jak chcesz”, lista tylko przeszkadza. Zdecyduj o tym, zanim napiszesz politykę.

W sektorze prywatnym

Indyjscy pracodawcy prywatni nie mają obowiązku oferowania świąt fakultatywnych, ale wielu i tak to robi, odwzorowując strukturę rządową z własną listą i liczbą dni.

Warto ustalić w polityce:

• Ile dni i czy liczy się je w roku kalendarzowym, czy obrachunkowym
• Którą listę – listę DoPT, listę stanową czy własną
• Oczekiwany termin zgłoszenia, bo wczesna deklaracja służy planowaniu zastępstw
• Czy niewykorzystane dni przepadają – w systemie rządowym przepadają domyślnie
• Jak je rejestrować – jako święto, a nie jako typ urlopu pomniejszający bilans. Skonfigurowanie go jako urlopu to najczęstszy błąd wdrożeniowy, który po cichu zamienia święto w potrącenie

Najczęściej zadawane pytania

Ile świąt fakultatywnych może wziąć pracownik? W systemie rządu centralnego dwa w roku. Pracodawcy prywatni ustalają własną liczbę.

Czy święto fakultatywne wykorzystuje urlop? Nie. To święto, a nie urlop, więc nie powinno zmniejszać bilansu casual leave ani earned leave.

Czy niewykorzystane święta fakultatywne można przenieść lub zamienić na ekwiwalent? Nie. Przepadają na koniec roku.

Czy święto fakultatywne to to samo co ruchomy dzień wolny? Prawie. W obu przypadkach dzień wybiera pracownik; święto fakultatywne ogranicza wybór do opublikowanej listy świąt, a ruchomy dzień wolny zwykle nie.